Dolina w Parku Narodowym Wysokie Taury
Dolina Raurisertal rozciąga się na długości 30 km od Taxenbach, poprzez Rauris/Wörth po Kolm Saigurn u stóp góry Hoher Sonnblick. Imponująca jest jednak nie tylko długość doliny. Rauris leży na wysokości 948 m n.p.m. i zajmuje powierzchnię 253 km², jest zatem największą gminą Parku Narodowego Wysokie Taury.
Malownicza panorama doliny Raurisertal © TVB Rauris, Florian Bachmeier
Park Narodowy Wysokie Taury to największy rezerwat przyrody w Alpach Wschodnich, zajmujący pow. 1800 km², a leżąca na jego terenach dolina Raurisertal kryje wiele bezcennych skarbów przyrodniczych, kulturowych i historycznych, przez co nazywana jest tajnym klejnotem Parku.
Kitzlochklamm i inne osobliwości przyrodnicze
Wyrzeźbiony przez nieokiełznaną siłę rzeki Rauriser Ache skalny wąwóz Kitzlochklamm na początku doliny zalicza się do najpiękniejszych w austriackich Alpach.
Spektakl przyrody, wąwóz Kitzlochklamm © SalzburgerLand Tourismus, Fräulein Floras Favourite Hangouts
Pięć dolin bocznych kryje nieskażony cywilizacją krajobraz alpejskich łąk, bogactwo minerałów Tauryjskiego Okna Tektonicznego i potężne lodowce. Seidlwinkltal stanowił niegdyś główny szlak handlowy przez Alpy. W Krumltal żyją na wolności orły przednie, sępy brodate i orłosępy.
Hala Mitterastenalm w Rauris © SalzburgerLand Tourismus, Tom Son
Na końcu doliny Kolm Saigurn leży Puszcza Rauryska (Rauriser Urwald), kryjąca 80 bagiennych sadzawek, liczne świerki wiatrołomy, sosnę limbę, mchy o soczystej zieleni i romantyczne polany.
W Puszczy Rauryskiej obcujemy z nietkniętą przez cywilizację przyrodą.© TVB Rauris, Florian Bachmeier
W Hüttwinkltal można się przenieść do epoki poszukiwaczy złota. Na górze Sonnblick zamykającej dolinę , na wysokości 3106 m n.p.m. leży usytuowane najwyżej w Europie całoroczne obserwatorium meteorologiczne.
Droga na szczyt Hoher Sonnblick, góry zamykającej dolinę © TVB Rauris, Florian Bachmeier
Natura obdarzyła dolinę Raurisertal w 300 naturalnych źródeł. W każdym miejcu da się słyszeć szmer, szum, bulgot, pluskanie lub huk wody.
Puszcza Rauryska to królestwo źródeł © TVB Rauris, Florian Bachmeier
Latem organizowane są wycieczki z przewodnikiem terenowym przez Puszczę Rauryską do biotopu „Rauriser Urquell” oraz do małego jeziorka zwanego „tajemnicą lasu”.
Ten oto leśny akwen zwany jest „tajemnicą lasu”, gdyż znika w tajemniczy sposób, a następnnie nieoczekiwanie się pojawia © TVB Rauris, Florian Bachmeier
Wrażenie robi też szlak pięciu wodospadów. Łatwa trasa okrężna mierzy 2,8 km i pokonuje zaledniwe 200 m przewyższenia, przez co jest populana zwłaszcza wśród rodzin z dziećmi
Wodospad Barbarawasserfall © TVB Rauris, Florian Bachmeier
Gorączka złota w Taurach
Przez tysiąc lat w Kolm Saigurn u stóp masywu Hoher Sonnblick poszukiwano złota. Złoto Taurów, podobnie jak sól, stanowiła o bogactwie salzburskich książąt-arcybiskupów. W okresie największego rozkwitu wydobycia w złotonośnych górach między dolinami Gasteinertal i Raurisertal pozyskiwano dziesięć procent światowego wydobycia tego cennego kruszcu.
Era poszukiwaczy złota zakończyła się dopiero na początku XX wieku, pozostawiając do dziś ślady w postaci szałasów, sztolni oraz ruin © TVB Rauris, Florian Bachmeier
O życiu i pracy w czasach gorączki złota opowiada muzeum w dolinie. Według szacunków jeszcze dzisiaj okoliczne góry kryją 120 szlachetnego metalu. Ta wiedza inspiruje małych i dużych poszukiwaczy do odwiedzania dwóch miejsc wypłukiwania złota. W oryginalnym miejscu wydobycia złota, Bodenhaus, dzieci i dorośli wypłukują z rzeki drobinki złota. Drugie miejsce na Heimalm z dwumetrowym kołem młyńskim i ekspozycją minerałów znajduje się przy pośredniej stacji Rauriser Hochalmbahn.
Do dziś w potokach doliny można znaleźć drobinki złota © TVB Rauris, Florian Bachmeier
W dolinie Raurisertal żyją na wolności sępy brodate. Te majestatyczne ptaki, które osiągają długość 1,25 m i rozpiętość skrzydeł do 2,9 m, zaliczyją się do największych latających ptaków na świecie. Kiedy w Europie właściwie wyginęły, w Raurisertal zasiedlono je ponownie. Miało to miejsce w latach 80-tych XX wieku. Dziś można je podziwiać w dolinie Krumtal, gdzie żyje latem do 30 osobników. Moosenwand i Rotwand zaliczają się do niewielu miejsc, gdzie sępy mają swoje legowiska.
Podczas wędrówki po Parku Narodowym można obserwować żyjące na wolności orły i sępy © TVB Rauris
Latem urlopowicze mogą się wybrać na wycieczkę do Doliny Sępów ze strażnikiem rezerwatu przyrody, który zna miejsca, gdzie spotkamy sępy brodate i orły przednie.
Bliskie spotkanie z orłami, sokołami i sowami zapewniają pokazy sokolnicze na Hochalm © FNPHT, David Innerhofer
Ponad 295 km oznakowanych szlaków wędrownych i szlaków wspinaczkowych w dolinie Raurisertal i 70 km w Taxenbach sprawiają, że region ten jest największym i najbogatszym terenem wędrownym w Parku Narodowym Wysokie Taury.
Wędrówki po Puszczy Rauryskiej © TVB Rauris, Florian Bachmeier
Prawdziwego smaku nadają wędrówkom odwiedziny w 30 zagospodarowanych bacówkach i schroniskach górskich. Najczęściej na stół trafiają lokalne produkty – serwatka, świeży wiejski chleb, boczek i sery.
Przysmak rauryskiej kuchni: wiejskie pączki z żurawiną w bacówce Gainschniggalm © FNPHT, David Innerhofer
Tradycja i kultura ludowa
Mieszkańcy regionu przywiązani są do swojej tradycji i zwyczajów, które przekazuje się od wieków z pokolenia na pokolenie. Z dumą nosi się tu stroje ludowe, słucha tradycyjnej muzyki i tańczy tradycjnego „Plattlera”, podczas którego chłopcy i młodzi mężczyźni głośno uderzają o uda i łydki. Jesienny redyk i adwent to pod względem zwyczajów i obrządków najbarwniejsze okresy.
Największy festyn ludowy towarzyszy jesiennemu redykowi, kiedy to bydło sprowadzane jest z alpejskich hal do obór w dolinie. © TVB Rauris, Florian Bachmeier
